Eryk Kotys: Życiorys, Role i Najważniejsze Występy Aktora
Ubrana w dres realność PRL-u, kręcone wąsy, wieczny grymas zniecierpliwienia i ton głosu, który nie znosi sprzeciwu — Eryk Kotys to aktor, którego twarz zna niemal każdy Polak. Trudno go nie kojarzyć, nawet jeśli nazwisko brzmi nieco mniej znajomo niż jego ekranowy pseudonim. To jeden z tych twórców, którzy stworzyli postacie tak wyraziste, że zdają się żyć własnym życiem. W tym artykule zagłębimy się w świat Kotysa – zarówno tego prywatnego, jak i tego, który od dekad żyje w telewizorach, kinach i na deskach teatrów.
Od Lublina po estrady — początki
Urodził się w malowniczym Lublinie, gdzie już jako młody chłopak zdradzał skłonności do bycia duszą towarzystwa. Ponoć pierwsze aktorskie kroki stawiał na szkolnej scenie, odgrywając rolę… drzewa. Ta statyczna rola nie zniechęciła go jednak do kariery — wręcz przeciwnie, podsyciła jego apetyt na większe wyzwania. Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną we Wrocławiu i bardzo szybko rozpoczął swoją przygodę z profesjonalną sceną, związaną zarówno z teatrem, jak i filmem.
Role, które zna cała Polska
Nie ma co ukrywać — choć eryk kotys ma na koncie wiele znakomitych ról dramatycznych i komediowych, to jednak jedno nazwisko wyryło się w pamięci widzów na dobre: Marian Paździoch z serialu „Świat według Kiepskich”. Postać zgorzkniałego sąsiada z klatki obok, który zawsze wie lepiej, zyskała status kultowej, a jej kwestie cytowane są do dziś. Ale czy wiedzieliście, że Kotys zagrał również np. w „Czterdziestolatku”, „Alternatywach 4”, „Zmiennikach” czy „07 zgłoś się”? Jego filmografia rozciąga się niczym kolejka po papier toaletowy w PRL-u.
Nie tylko Paździoch — Kotys na deskach teatru
Choć telewizja dała mu rozpoznawalność, to teatr dał mu skrzydła. Przez wiele lat był związany z Teatrem Polskim we Wrocławiu, gdzie kreował postacie zarówno w klasycznych dramatach, jak i nowoczesnych inscenizacjach. Jego talent do wcielania się w postaci pełne sprzeczności sprawił, że widownia po spektaklu niejednokrotnie opuszczała teatr z dłońmi nadal czerwonymi od klaskania. Reżyserzy często podkreślali jego wyjątkową intuicję sceniczną — Kotys potrafił stworzyć rolę, która była zarazem śmieszna i wzruszająca.
Życie poza kamerą
Wbrew ekranowemu wizerunkowi zrzędliwego emeryta, prywatnie Eryk Kotys to człowiek pełen dystansu do siebie i świata. Lubi podróże, literaturę i koty — choć te ostatnie nie dorównują mu w ironii. Nie szuka blasku fleszy, rzadko udziela wywiadów, a na pytania o Marianę Paździocha reaguje z pobłażliwym uśmiechem. Czasem tylko dorzuca z cicha: Tylko mnie nie porównujcie do niego w kolejce po chleb.
Odznaczenia i nagrody — doceniony mistrz drugiego planu
Choć Eryk Kotys najczęściej błyszczał na drugim planie, trudno nie docenić jego wkładu w polską sztukę. Aktor został uhonorowany m.in. Złotym Krzyżem Zasługi za całokształt twórczości. A to nie lada wyczyn — w końcu jak sam powiada, „łatwiej się żyje, jak się nikogo nie gra, a ludzie cię kojarzą”. Niewielu potrafi stworzyć postać tak sugestywnie, by stała się ona niemal członkiem polskich rodzin (a nawet dopraszanym gościem przy niedzielnym schabowym).
Podsumowując, ten skromny, a zarazem wybitnie utalentowany artysta zostawił po sobie nie tylko pokaźną filmografię, ale i masę śmiechu oraz wzruszeń. Eryk Kotys to aktor, którego styl trudno pomylić z kimkolwiek innym. I choć jego najpopularniejsza kreacja miała niejedno złośliwe słowo do powiedzenia, to w sercach Polaków Marian Paździoch zagościł chyba na zawsze. Śmiało można powiedzieć, że jeśli polskie komedie to danie główne, to Kotys zawsze był przyprawą, bez której wszystko smakowałoby jakoś mdło.
